Hier bent u:

Draak

 

 

Draken
Er zijn al diverse Draken in de Loods geweest voor een restauratiebeurt. Het zijn klassieke S-spant zeiljachten en ze zijn sinds 1934 gebouwd, aanvankelijk van hout en later ook van polyester. Er werden en worden regelmatig wedstrijden gehouden met Draken die zeer spectaculair zijn, ze behoren tot de supersnelle zeilers. Van 1948 tot 1972 vormden ze zelfs een Olympische klasse! Sommige werden gebouwd van mahonie-, andere van grenenhout.

 

Een Draak in de Botenloods

In mei 1995 kocht Kees Pet een Draak met de naam Frya die in treurige staat verkeerde en haalde hem naar de Botenloods. Gebouwd in 1948 van grenenhout op eiken spanten. Het was het begin van een lange restauratieperiode die duurde tot juni 2005. Toen was het schip als nieuw maar de mast moest nog onder handen genomen worden. Hierbij een kort overzicht van een van de langstdurende projecten in de Loods tot nu toe.

 

 

Het begin

Toen Kees aan het project begon dacht hij er 2 jaar voor nodig te hebben. Maar toen het schip eenmaal in de loods was geplaatst sloeg de eerste twijfel aan de haalbaarheid daarvan reeds toe: er moest wel erg veel gebeuren, eigenlijk alles. Eerst werden het dek en de kajuitopstand verwijderd en kon er begonnen worden aan het inspecteren van spanten, wrangen, dekbalken en huidgangen. Delen van de huid moesten worden vernieuwd, de oude spiegel was onbruikbaar en de kiel moest eraf om te worden gestraald en gecoat. En bij dat alles moest er voor worden gezorgd dat de vorm van het schip behouden bleef. Een schier onmogelijke klus.

 

 

Voortgang

Kees is in de loop van de jaren alle denkbare en ondenkbare moeilijkheden tegengekomen. We noemen er slechts enkele. Het bleek dat een deel van de spanten vervangen moest worden maar de eerste nieuwe eiken exemplaren bleken zich niet solide te laten verlijmen. Daarom werder verder gewerkt met essenhout. De spanten werden gevormd door ze te lamineren en dat bleek met essenhout wel goed te gaan. Vervolgens bleek het vrijwel onmogelijk de 1000 kg zware kiel los te maken van het schip, de bevestigingsbouten zaten te erg vastgerot om er beweging in te krijgen. Daarna bleek dat bij het verwijderen van de schroeven waarmee de huid op de spanten zat er zulke grote gaten achterbleven dat er speciale schroeven met een zeer grote kop uit Engeland moesten komen om het toch voor elkaar te krijgen. En wat te denken van het feit dat door de lange periode dat het schip droogstond het hout zodanig kromp dat er tussen de huidgangen stroken gelijmd moesten worden om een dichte romp te houden.

 

 

Problemen
Behalve genoemde problemen moesten ook alle werkzaamheden gedaan worden die wel te voorzien waren toen de scheepsrestauratie begon. Bijvoorbeeld het aanbrengen van een nieuw dek en het bekleden ervan met teak stroken op de traditionele manier, het maken van een geheel nieuwe kajuitopstand, het vervaardigen van nieuw beslag van RVS., de afwerking, het olieën en lakken en vooral niet te vergeten: het schuren, schuren en nog eens schuren. Allemaal werd het in de loop der jaren gedaan. Een prestatie want ook botengekken hebben een baan, trouwen, krijgen kinderen, verhuizen en verbouwen hun huis en dat allemaal in hun vrije tijd, als ze niet boten restaureren. Een ding zat mee: Kees hoefde het niet altijd alleen te doen, soms kwam er hulp van zijn vrouw, van een vriend of van zijn zuster. Ook een botengek.

 

 

Resultaat

Het heeft uiteindelijk 10 jaar geduurd. Alle jaren in de Loods en alle jaren met toenemende bewondering gadegeslagen door het Loodsbestuur, de medegebruikers van de Loods en de passanten. In 2004 leverde het hem de aanmoedigingsprijs van de Stichting op!

 

 

 

 

 

 

Te water
In juni 2005 was eindelijk de tewaterlating die gevierd werd met champagne. Het resultaat na tien jaren was een plaatje: een Draak-als-nieuw. Maar er kon nog niet worden gezeild want er moest nog een mast op. De oorspronkelijke houten mast bleek niet meer bruikbaar maar het is Kees gelukt in Duitsland een aluminium mast te kopen met verstaging en al. Die is er opgezet in november 2006, anderhalf jaar later dus. Gelukkig waren de zeilen nog wel bruikbaar en vanaf voorjaar 2007 kon er eindelijk worden gezeild met deze dan bijna 60-jarige.