De sailing row cruiser in aanbouw

Weer een bijzonder project in de loods. Er wordt een zeewaardige roeiboot gebouwd.

 

 

Oceaanroeien
We hebben sinds enige tijd een bijzonder project in de loods. De bouwer, Wendel Röntgen, is begonnen aan de bouw van een zeil-roeiboot. Dat is op zich niet zo heel bijzonder, maar Wendel zelf is het wel: hij is een paar jaar geleden samen met een vriend de Atlantische oceaan over gestoken, van de Canarische eilanden naar de Antillen.

Op 10 december 2006 gaan Gijs en Wendel de uitdaging aan om in een zelf gebouwde roeiboot van La Gomera, een van de Canarische eilanden,naar Sint Maarten te roeien. Voor de tocht van ruim 5200 kilometer gebruikt het team een tweepersoons roeiboot, die speciaal is ontworpen voor het varen op zee. Naast het avontuur dat deze roeiers voor ogen hebben, roeien zij ook voor het goede doel, MS Research. Na de race wordt de boot verkocht en de opbrengst gaat naar de stichting MS Research.

 

Voor een verslag van deze tocht zie:  http://www.oceaanroeien.nl

 

We laten Wendel zelf aan het woord:

 

 

Over de Atlantische Oceaan
10 jaar geleden heb ik samen met mijn vriend Gijs een roeiboot gebouwd en zijn we  de Atlantische oceaan overgeroeid. Bij mij begon het weer te kriebelen zowel qua bouwen als de behoefte aan nautische avonturen. Dit keer wel wat dichter bij huis.

De botenloods, een magische plek, en ik ben er nu aan het bouwen. Het was nog niet makkelijk om “binnen” te komen. Vier jaar terug stond ik met een brullende kinderwagen en nog een notoire niet-willer op de arm aan de deur. Met de stamelende mededeling dat ik gedroomd had. Voor de portier alarmerend genoeg om mij met een “er is geen plek” huiswaarts te sturen.

 

 

 

Ontwerpen, printen, frezen
Nu, met een goed plan en kinderen met een volle eigen agenda was ik succesvoller. Na een taaie start, ik wilde de boot zelf frezen en moest daarvoor veel op de computer werken.  Waarbij ik veel heb geleerd bij Makerspace. Ik ben nog aan het bedenken welke onderdelen ik daar 3D zou kunnen (leren) ontwerpen en printen. Inmiddels staan er de contouren van mijn sailing row cruiser. Een roei/zeil trimaran waar je ook nog op kunt slapen.

De sailing row cruiser combineert een redelijke zeilsnelheid met de mogelijkheid om lekker te roeien en bied een Spartaanse slaapgelegenheid. Ik zie mijzelf nu al zwerven over de Wadden of de Bretonse kust ontdekken.

 

 

 

Stich and Glue
Voordat het zover is eerst nog hard aan de slag met de romp. De boot wordt “stich and glue” gebouwd.  De afgelopen maand alle gangen met elkaar verbonden door middel van 500 messing draadjes. In deze tijden van onthaasting en mindfulness een geweldige klus. Komende periode lijm ik het geheel aan elkaar en kunnen de draadjes weer verwijderd worden.

Daarna volgt het bekleden van de romp. Hiervoor wil ik vlas en bio epoxy gaan gebruiken.

 

Meer informatie over zelf frezen en printen: https://zb45.nl/

Meer informatie over het ontwerp: https://angusrowboats.com/

 

 

 

 

Hieronder stelt Wendel zich zelf voor:

Ik stel mij graag even voor. Ik woon met Linda en mijn twee dochters in de Blankenstraat. Spelen op en in het water doe ik al mijn hele leven. Mijn vader werkte als ontwerper bij het Scheepvaartmuseum waar ik als baby al rond mocht kruipen terwijl de mannen van het zeemannen bankje een oogje in het zeil hielden. Hier heb ik ook mijn eerste boot gebouwd tijdens een wedstrijd “quick and dirty boatbuilding”. In een ochtend met multiplex, ijzerdraad en twee oliedrums een boot bouwen. Het geval was dermate onbetrouwbaar dat mijn tante mijn plaats als kapitein in moest nemen.

Toch duurde het tot mijn 16e voordat ik zelf een boot had. Mijn vader verklaart dit doordat hij zelf meer een “armchair traveller” is. Ik ben wat praktischer van aard. Wat ik wel van hem heb geleerd is dat je de dingen die je verzint zelf kunt maken. Tijdens mijn studie ben ik gaan roeien in sloepen, want ik nog steeds doe met dezelfde jongens. Met deze jongens heb ik in wisselende samenstelling vele roei avonturen mogen beleven. Waddenzee, Noordzee en de Atlantische Oceaan behoren tot ons vaarwater. Meer over dit laatste op oceaanroeien.nl

Nu mijn dochters groter worden ontstaat er weer ruimte voor bootjes avonturen. Weer een oceaan oversteken is misschien nog wat groot gedacht, maar een spannend bootje voor de kust en wadden is ook leuk. Het prettige van de boot is dat ik hem zelf kan bouwen. De helft van het avontuur zit in het maken. En tussendoor dromen en plannen maken. Douarnenez lijkt mij een mooie bestemming…

Tot het zo ver is mag ik nog een hoop oplossingen bedenken voor “problemen” die ik nog niet ken. Laverend tussen gezin, werk en andere activiteiten. De botenloods is hiervoor de perfecte plek.

 

Er zijn zonnecellen op het dak geplaatst. De loods produceert energie!

 

 

Een heel geschikt dakDSC00166
Er bestond al een hele tijd het plan dat we zelf elektra moesten gaan opwekken met zonnecellen. Het dak van de loods is daar buitengewoon geschikt voor: pal op het zuiden en onder een goede hoek. En zonder gebouwen of bomen om de boel te bederven met schaduw. Maar de ontwikkelingen gingen zo snel dat als we een plan hadden bedacht er al weer een nieuw mogelijkheid of aanbieder was opgedoken. Maar voorjaar 2017 hebben we de knoop doorgehakt: we plaatsen zonnecellen en kiezen voor een leverancier die alles levert en ook monteert. Het werd de Zonnefabriek.

 

 

Zeventien cellenCellen 2018-1
Als u de foto hierboven bekijkt, ziet u ze misschien wel helemaal niet, ze vallen namelijk helemaal niet op. Bijna de zelfde kleur als het dak, de zelfde hoek en onopvallend vlak onder de lichtstraat geplaatst. Dat was nog een hele uitzoekerij, het dak is groot genoeg voor nog veel meer cellen maar de aansluiting op het elektranet staat geen grotere capaciteit toe dan de hoofdmeter aankan. vandaar slechts zeventien cellen, genoeg om het hele gebruik door de loods te compenseren. Dat is ongeveer 4000 kilowattuur per jaar.

 

 

 

 

Cellen 2018-2jpgInstallatie en monitoring
Over de werkzaamheden van de Zonnefabriek niets dan lof. Ze kwamen, deden en binnen een dag: klaar was Kees. Het werkte direct en het is blijven werken. De leverancier zorgde voor de aanmelding bij Nuon, onze stroomleverancier, en zorgde voor een monitoring via een wifi verbinding zodat we nu zelfs thuis kunnen kijken hoeveel elektra we op een dag hebben opgewekt. We hoeven ons niet meer bezwaard te voelen als we eens een keer vergeten het licht uit te doen.  We wekken ongeveer evenveel stroom op als we verbruiken. Een feest!

 

 

De Haven.
We laten het hier niet bij. Ook de Buurthaven gaat zonnecellen op het dak van loods plaatsen. Er wordt in de haven niet zoveel elektra gebruikt als in de loods maar toch nog een hele hoop. En op het dak is nog plaats genoeg. We zijn al met de voorbereidingen begonnen.

 

 

 

De loods en de haven hebben de reglementen gemoderniseerd

 

 

Milieucontrole
De laatste keer dat de reglementen van de loods en de haven zijn veranderd was in 2014. In 2017 hebben we echter te maken gekregen met controle van de Milieudienst van Amsterdam. Er bleken een aantal zaken niet op orde en we hebben daarna in overleg met een ambtenaar van de dienst een verbeterplan opgesteld. Pijnpunten waren de rommel in de loods, de vluchtwegen in geval van brand en de grote hoeveelheid “gevaarlijke stoffen” die zich verspreid over de hele loods bevonden. Onder die stoffen worden verf, epoxy, spuitbussen, oplosmiddelen e.d. verstaan.

 

Opruimen en afvoeren  DSC00414
In de eerste plaats is er een grote opruimactie ondernomen die er vooral op was gericht de vluchtroutes open te maken. Ook de bereikbaarheid van de brandblussers kreeg aandacht. Vervolgens hebben we iedereen die gebruik maakt van de loods verzocht zijn oude verf, hard geworden lijm, overjarige epoxy, bulkverpakkingen oplosmiddelen en vaten antifouling mee naar huis te nemen. Drie autoladingen chemisch afval brachten we daarna naar het gemeentelijk afvaldepot.  Ook werd er grondig schoongemaakt.  Bij dit alles hielp iedereen mee.

 

DSC00419

 

 

“Gevaarlijke stoffen”
We hebben daarna in overleg met de milieudienst een ruimte ingericht voor het opbergen van “gevaarlijke stoffen”. In het stophouthok hebben we een stelling geplaatst met daarin metalen kratten, voor alle loodsgebruikers een eigen krat op naam. Daarin komt de voorraad, die altijd aan beperkingen onderhevig is wat hoeveelheid betreft. Brandgevaarlijke stoffen mogen in slechts zeer kleine hoeveelheden aanwezig zijn in de loods.

 

 

SANYO DIGITAL CAMERA

 

 

Reglementen
Een aantal bestuursleden heeft zich daarnaast gebogen over de reglementen en contracten. Die bleken aan herziening toe na de veranderingen die hebben plaatsgevonden. De nieuwe versies zijn te downloaden en te bekijken door de links hieronder te volgen. De oude reglementen en contracten zijn hiermee vervallen.

 

 

 

 

 

Loodsreglement nieuwe versie

 

Havenreglement nieuwe versie

 

sjabloon contract werkplaats.gebruikersversie. nieuw

 

 

 

 

 

De Stichting Botenloods De Levant bestaat 25 jaar

 

Oprichtingsakte

 

Opgericht in 1991
Dit jaar bestaat de botenloods 25 jaar.  Op 29 mei 1991 werd bij notaris Hendrikus Janssen de Stichting Botenloods De Levant opgericht. Direct daarna droeg de Gemeente Amsterdam het beheer van het niet gesloopte deel van de havenloods nummer 1 over aan een groep botenklussers die daar al jaren aan het werk waren en die zich voor dat doel hadden georganiseerd. Door aan de voorwaarden te voldoen die door de Gemeente waren gesteld aan die overdracht, te weten een degelijk plan van aanpak, een begroting, een betrouwbaar bestuur en een vastgelegd ideëel doel kon de net gevormde Stichting van start gaan. Vanaf dat moment hebben we 25 jaar lang ononderbroken onze doelstellingen kunnen nastreven, met succes. En dat op eigen kracht, zonder subsidies.

 

Jubileumboek-omslag-1

Jubileumboek-pag-2

 

Jubileumboek
Het spreekt voor zich dat we dit jubileum niet ongemerkt voorbij wilden laten gaan. We hebben een jubileumboek samengesteld dat door Marianne Elbers schitterend is vormgegeven. Het bevat een aantal artikelen die gaan over het verleden, het heden, de ontwikkelingen in de afgelopen 25 jaar en impressies uit de tijd dat de loods nog het domein van krakers was.

 

jubileum-1

10 september:FEEST

Op 10 september hebben we het 25-jarig jubileum gevierd. Alle relaties die we nu nog hebben en die we hebben gehad in die 25 jaar hebben we op de hoogte gesteld van ons voornemen om het jubileum groots te vieren, alsmede de buurtbewoners. De opkomst was overweldigend, minstens tweehonderd bekenden, buurtbewoners en vrienden verschenen op een stralende middag. Er was gezorgd voor eten, drinken en muziek. De loods en de boten waren gepavoiseerd en ’s avonds was er een prachtige sfeerverlichting van en in de loods. De foto’s op deze pagina spreken voor zich.

 

Het fotoboek is te koop voor 15 euro bij boekhandel Van Pampus op de KNSM-laan 303 of in de Botenloods.

jubileum6

 

jubileum-8jubileum-5jubileum-2

 

jubileum-3jubileum-9

 

 

De Grote Opruimdag

Opruimdag-1

 

 

Rommel
In de loop van de ruim twintig jaren dat de botenloods in bedrijf is heeft zich steeds meer rommel verzameld in de loods. Schepen komen en gaan en de praktijk heeft geleerd dat de vertrekkende eigenaren niet al hun bouwmaterialen, afgedankte onderdelen en gereedschappen meenemen. Het kwam er op neer dat van een groot deel van de spullen in de loods niemand meer wist wie de eigenaar was. Masten en ander rondhout, zeilen, lijm- en verfpotten, gereedschap, stofzuigers, radio’s buitenboordmotoren enz. enz. Er bleef steeds minder beschikbare ruimte over.  Opruimdag-3

 

 

Opruimdag-4

 

 

Opruimdag
Om die reden hebben we op 4 oktober de Grote Opruimdag georganiseerd. Alle relaties die we in ons bestand hebben kregen een email met de oproep te komen opruimen en zijn of haar spullen weg te halen of te labelen. Wie geen boot heeft in de loods moest zijn spullen weghalen. Wat overbleef zou beschouwd worden als overbodig of als afval. Bovendien wilden we de her en der verspreide kasten in een bepaalde hoek bij elkaar zetten. Voor het overzicht.Die oproep hebben we nog een paar keer herhaald zodat niemand kon ontsnappen.

Opruimdag-2

 

4 oktober

Op de afgesproken dag verzamelde zich een groot aantal loodsgebruikers en oud-gedienden bij de loods en begon het grote gesjouw. Hoeken werden leeg getrokken, houtresten, afval, onbekende onderdelen en meer zulks werd naar buiten gesleept en vormde na een paar uur een indrukwekkende berg voor de deur. Intussen werd een pendeldienst gehouden met een auto-met-aanhanger naar het gemeentelijk afvaldepot. Als extra attractie was er het weer horizontaal brengen van een BM-achtig zeilbootje dat al vijftien jaar in een hoek op zijn kiel stond te dromen van betere tijden. De eigenaar ervan meldde zich onlangs en is van plan het nu te gaan restaureren, hij heeft de tijd omdat hij met pensioen is gegaan.
Opruimdag-6

 

Geslaagde operatie
In de loop van de middag was de hele zaak geregeld, het afval afgevoerd en de boten opnieuw ingedeeld waar nodig. Bovendien is de zeilenzolder nu weer opgeruimd en toegankelijk. Intussen was een van de helpers begonnen met een handeltje op de kade van spullen die hem geschikt leken  voor de verkoop.

Opruimdag-5
De loods is nu aanzienlijk leger en overzichtelijker geworden en klaar om binnenkort de kraan te laten komen voor het winterprogramma.

 

De kanosteiger is weer als nieuw!!

 

 

2014-kanovlot-1

 

 

Het project
De kanosteiger in de buurthaven is al weer een paar jaar oud en wordt goed gebruikt: hij ligt steeds vol. Maar het gedurfde ontwerp van Casper Lefèvre bleek niet duurzaam uitgevoerd, het dak vertoonde ernstige sporen van verval en lekte onbarmhartig. Daarom is besloten een duurzame dakbedekking aan te brengen op het bestaande houten frame. Maar dat moest wel worden aangepast omdat de metalen golfplaten, waarvoor was gekozen, niet geschikt waren voor de plastische vormgeving.  De houten constructie moest dus worden aangepast en dat is door de kanoclub uitgevoerd. Eerst moest de huif van het vlot af en op de kade worden gedemonteerd.

2014-kanovlot-2

 

 

2014-kanovlot-3

 

Aanpassingen

De volgende stap bestond uit het aanpassen van de houten constructie. Dat gebeurde in de loods. Na twee weken was die klus geklaard en kon de huif weer in elkaar worden gezet. Dat was een nauwgezet werkje waar, zo te zien, een waterpas bij nodig was. Dat instrument wordt in de scheepsbouw eigenlijk nooit gebruikt.

 

 

2014-kanovlot-4

 

Zwaar maar degelijk
Toen het frame weer overeind stond kon het bekleed worden met metalen golfplaten. Die maakten van de huif een zeer stevige maar ook zeer zware constructie die niet meer met de hand te verplaatsen was.

2014-kanovlot-5

 

Hijskraan
Tenslotte kon het geheel weer op het vlot worden gehesen. Omdat het hard waaide moest de hijskraan een paar dagen wachten voor dat mogelijk was. Maar uiteindelijk lukte het. Het kanohuis is weer goed voor jaren gebruik, waterdicht ditmaal.

2014-kanovlot-6

 

 

 

 

 

 

Lezing over de restauratie van het schip van Jacques Brel

 

 

Schip-Brel

 

Lezing
Op zaterdag 30 november werd er in de loods een lezing gegeven met daarbij een videofilm over het lichten en het transport van het wrak van de ASKOY II, het zeiljacht dat ooit door Jacques Brel werd bevaren. Het 20 meter lange schip werd in 1960 in België gebouwd. De zanger Jacques Brel was eigenaar van het jacht tussen 1974 en 1976. Daarna wisselde het nog herhaalde malen van eigenaar tot het in 1994 in Nieuw Zeeland strandde.

Schip-Brel-lichten

 

Schip-Brel-wrak

 

 

Berging
Het wrak van de Askoy II werd in 2008 uitgegraven en op transport gesteld naar België. Dat was mogelijk omdat de Vereniging Save Askoy II  eigenaar van de resten was geworden en het jacht wilde restaureren. Het is intussen gelukt de romp weer in goede staat te brengen en men is begonnen met het intimmeren en inrichten er van. Het streven is om in 2015 klaar te zijn.  Schip-Brel-restaur

 

Brel-lezing-2Brel-lezing-1

 

 

Lezingen
Om aan geld te komen geven twee initiatiefnemers van de restauratie, de gebroeders Wittewrongel, lezingen waarbij een videofilm wordt getoond van de berging. Zo ook op 30 november in de Botenloods.  Er waren ruim dertig belangstellenden op komen dagen waardoor het een volle bak was in de kantine. Na een inleidend praatje werd de film vertoond en daarna werden er vragen gesteld en nagepraat. Het bleef tot laat in de avond een gezellige boel in de loods. Dit alles met muzikale begeleiding van de muziek van Brel.
Brel-trofee-1

 

Opbrengst
Er is een fotoboek samengesteld over de geschiedenis van het schip en de berging ervan. Dat was die avond te koop, evenals een prachtig boek over het leven van Jacques Brel. Verder steunden de Loods en de Haven het hele initiatief door de aanschaf van een stukje huid van het schip. Ook was er de mogelijkheid om ter plekke een donatie te doen. Al met al leverde de avond een leuke som op die gebruikt gaat worden voor de verdere restauratie. Het aanstekelijke enthousiasme van Piet Wittevrongel en zijn vrienden zorgde, samen met het interessante onderwerp voor een buitengewoon geslaagde avond in de Botenloods.

 

Voor geïnteresseerden: kijk op  http://www.askoyii.be

 

 

 

Bezoek aan de Museumwerf Vreeswijk

Vreeswijk-6

 

 

 

Bezoek
Op 20 april hebben we een bezoek gebracht aan de Museumwerf Vreeswijk. Met twintig deelnemers vertrokken we van de botenloods in Amsterdam met een klassieke bus naar de werf die aan de Vaartse Rijn ligt, in het oude dorp aan de Lek, Vreeswijk. We hadden er stralend weer bij.

 

Vreeswijk-8

Museumwerf
Vreeswijk was eeuwenlang een knooppunt in de vaarroutes voor de binnenvaart. Waar de Vaartse Rijn in de Lek uitmondde vestigden zich al vroeg scheepswerven die de binnenvaart bedienden. Toen in de loop van de vorige eeuw het Amsterdam-Rijnkanaal en het Lekkanaal werden gegraven verdwenen de aktiviteiten weer en sloten de werven een voor een, op de museumwerf na, die met behulp van sponsors, subsidies en vrijwilligers in stand werd gehouden in zijn oorspronkelijke vorm. Er worden nog steeds historische binnenvaartschepen geheld en gerepareerd. De werf is toegankelijk voor bezoekers.

Vreeswijk-2

 

Vreeswijk-1Rondleiding
We werden ontvangen door een paar medewerkers van de werf en de directeur. Na de koffie volgde een rondleiding over de werf waarbij de diverse onderdelen van het complex werden bekeken. Er is een loods voor houtbewerking, een metaalloods en  een museaal gedeelte waar de binnenvaart rond Vreeswijk  een belangrijk onderwerp is. Die binnenvaart was voor een belangrijk gedeelte gericht op het transport van en de handel in zand. De Lek diende als grondstoffenleverancier. We kwamen daarna terecht in het theehuis waar we lunchten.

Vreeswijk-7

 

Vreeswik-4

Lamme arm
Na de lunch was er gelegenheid het dorp zelf te bezoeken. Maar eerst de bezichtiging van het gerestaureerde zandschip van Ko Blok, de man die ons uitnodigde om Vreeswijk te bezoeken. We kregen onder onder andere een demonstratie van de “lamme arm” een zijschroef installatie waarmee schepen aan het begin van de vorige eeuw werden uitgerust die bestaat uit een motor en een schroefas met schroef die naast het schip hing. Zo werd een zeilschip gemotoriseerd zonder dat er veel verbouwd hoefde te worden aan het schip.

Vreeswik-5

 

 

 

Het dorp Vreeswijk
De dorpskern van Vreeswijk is nog steeds rustiek. Het ligt rond  drie sluiscomplexen die alle op de Lek uitkomen. De oude sluis in de VaartseRijn, de sluizen die in 1893 werden ingewijd in het toen nieuwe Merwedekanaal en de sluizen in het Lekkanaal van rond 1954. Steeds grotere sluizen voor de steeds grotere schepen. Rond half vier stapten we in de bus en was het zeer geslaagde uitstapje weer voorbij.

 

Lamme arm
Voor liefhebbers is hier een link voor een filmpje waarop de “lamme arm” in werking te zien is.

http://youtu.be/7KKp_NZHZNY

 

 

 

 

 

 

 

 

De Loods en de Haven hebben Wi-Fi

 

Internet-1

 


Internet perikelen

Het is gelukt! Na zeven maanden stoeien met de KPN zijn we er in geslaagd een aansluiting op internet te krijgen. Dat klinkt als een fluitje-van-een-cent maar dat was het niet. In augustus 2012 hebben we de eerste aanvraag ingediend. De kabel die daarvoor gelegd moest worden kwam er  toen niet omdat de kabelaars op de afgesproken dag bij de buren aanbelden om te kijken waar de aansluiting moest komen. Die  wisten van niets en dus vertrokken de werkers weer en werd de hele zaak geannuleerd. De tweede keer lukte het niet omdat de postcode onduidelijk was voor de KPN. Daarna zat er vorst in de grond, daarna weer, daarna dreigde er sneeuw maar eind maart lukte het. Ergens in de grond zat nog een doorgesneden kabel met signaal en er zat ook nog een telefoondoosje in de loods dat er twintig  jaar geleden is geplaatst.  Het ontbrekende stuk kabel werd gelegd en de aansluiting was gereed.

 

Internet-2

 

Binnenmontage

Twee dagen later heeft een werknemer van een door de KPN ingehuurd bedrijf de binnenaansluiting aangelegd. Die kon niet in de kantine komen omdat de monteur maar één meter kabel in voorraad had. Dus kwam het aansluitpunt vlak bij het oude telefoondoosje. Hij had ook geen materiaal om de kabel vast te zetten en hij verwijderde de oude overbodige bedrading van twintig jaar geleden ook niet. Maar hij was wel redelijk snel klaar en de aansluiting bleek te werken. Als u op de afbeelding klikt kunt u het vakwerk  bewonderen. We hebben later zelf  het aansluitpunt naar de kantine verplaatst.

 

Internet-3

 

 

Wi-Fi

Na de installatie bleek alles goed te werken. De beveiligde verbinding is redelijk snel en heeft een goed bereik: de hele loods en de hele haven kunnen nu gebruik maken van de draadloze verbinding. Wie dat wil moet het wachtwoord aanvragen bij de havenmeester of in de loods.

 

 

Nieuwe gordingen

 

Afmeren
Er zijn eindelijk gordingen aangebracht aan de hoge steigers van de haven. Bij de aanleg van de haven en de bouw van de steigers zijn die niet gemaakt. Gordingen zijn balken die langs de steigers zitten en ze moeten voorkomen dat schepen die aanleggen onder de steigers kunnen raken. Bij de hoge steigers was dit vanaf het begin een serieus probleem: kleine schepen konden daar eigenlijk niet afmeren. Dat is nu verholpen. De haven is er twee jaar mee bezig geweest maar het duurde heel lang voor de gemeente toestemming gaf. Ondanks het feit dat alles werd betaald en georganiseerd door de buuthaven zelf. Voortaan kunnen ook kleinere schepen als passant makkelijker aanleggen.